wideomalkontent?

Amerykański film telewizyjnego reżysera Justina Chedwicka zrealizowano według bestsellerowej powieści Philippy Gregory “The Other Boleyn Girl”. Ma niby wszystko, co powinna mieć kostiumowa produkcja: rozmach (który okazuje się pozorny), intrygę romansową (prowadzącą do łatwego morału) i historyczną rewelację (mocno naciągniętą).
(cytat za GW)

Rozumiecie sami - to mogło być tak złe, że aż dobre, albo tak złe, że aż… złe. A przecież nie odmówiłbym sobie przyjemności przejechania się po filmie z romansem w tle.

Pierwsze zapędy erotyczne mamy po… 10 minutach filmu. Na szczęście żadnej dosłowności - scena nocy poślubnej Marii Boleyn urywa się nim do czegoś dojdzie. Nadrobiono to przy okazji scen na linii Maria-Henryk (ugh).

No właśnie, Maria Boleyn, grana przez Scarlett Johansson. Jak Natalie Portman (grającej jej siostrę Annę) nie lubię, tak jest ona zdecydowanie tą lepiej zagraną z dwóch sióstr. A skoro już dobrałem się do obsady - kto wymyślił żeby Henryka VIII grał Eric Bane? Facet nie jest może brzydki, ale nawet ubrany w kostium króla, kapiący złotem i… czymkolwiek jeszcze królowie kapią, po prostu nie wygląda po królewsku. Lepiej już wygląda w scenach sypialnianych, gdzie jego pornobródka pasuje idealnie.

Intryga łzawo i krwawo ciągnie się i snuje, nieledwie plącząc u kostek, wśród powiewania czym się da, podzwaniania, cięcia i krojenia, stukotu posadzek i Bóg jeden wie czego jeszcze; wszystko to sprawia, iż obraz który w założeniu miał być zapewne bogaty i zamaszysty, staje się przeładowany. Momenty zaś kiedy wszystko na chwilę przestaje błyszczeć w porównaniu wypadają blado, powodując że momenty nie będące dłużyznami - stają się nimi.

Nie jestem fanem romansów, a romans dworski jest mi szczególnie obcym gatunkiem, więc uważam “Kochanice króla” za niezły sposób na zmarnowanie dwóch godzin. Może komuś się spodoba; nie polecam.

Przedstawione opinie są wyrazem osobistych poglądów autora i nie powinny być inaczej interpretowane.